ثلث اول

شب یلدا

مثل همه شبهای دیگر نیست و همین برای ما که خسته ایم یه امید تازست که خسته ترمون میکنه

برای همه فال گرفتم هر کی تو دسترسم بود و براش فرستادم ، معصومه هم برای من فال گرفته بود زنگ زد و فالش رو در آغاز فصل سرد با حرارت برام خوند گفت که حافظ میگه:

من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم

                                  لطف ها می کنی ای خاک درت تاج سرم

دلبرا بنده نوازیت که آموخت بگو

                                  که من این ظن به رقیبان تو هرگز نبرم

همتم بدرقه راه کن ای طایر قدس

                                که دراز است ره مقصد و من نو سفرم

...

خرم آن روز کز این مرحله بربندم بار

                               واز سر کوی تو پرسند رفیقان خبرم

                   حافظا شاید اگر در طلب گوهر وصل

               دیده دریا کنم از اشک و در او غوطه خورم