حکایت امروز ما و بسیاری از همکارانمان که در دنیای روزنامه نگاری فعالیت می کنیم شبیه نوشتن در تاریکی است، شبیه کسانی که ایده ای در ذهن دارند و حتی قلم و کاغذ نوشتن هم در دستشان هست، اما آن نوری که باید روشنگر باشد و مایه نوشتن شود وجود ندارد؛ از همین رو حجم انبوه کلماتی که هر روز نوشته و خوانده می شود دردی را دوا نمی کند و به کاری نمی آید.

هر روز هزاران صفحه در بخش های مختلف روزنامه هایی که با پول بیت المال یا سرمایه شخصی افراد منتشر می شود، نوشته و خوانده می شود اما حقیقت این است که از انبوه این کلمات نتیجه ای آنچنان که درخور است به دست نمی آید.