بي حرف
جسد كه شده باشي از درد
خسته كه باشي
زمان كش مي آيد
خيابانها هي بلندتر مي شود
آن روزها كه تنهايي
خانه
عميق تر مي شود
وقتي قرار باشد شب بگذرد از سرت
در خلوت
...
بلنداي عميق كشداري است
خانه
در غياب لخ لخ دمپايي هاي ابريت
هي...
باران مي آيد
+ نوشته شده در یکشنبه هفدهم شهریور ۱۳۹۲ ساعت 17:39 توسط مهدی جلیلی
|
دکترای ارتباطات از دانشگاه علامه